Η διενέργεια του διαγωνισμού για την αδειοδότηση των καναλιών και για ποιο λόγο ο αριθμός τους πρέπει να είναι περιορισμένος


415238_340859499313143_1135996440_o

άρθρο του δικηγόρου Λευτέρη Γιαννατου 

Ένα από τα θέματα που τις τρέχουσες ημέρες κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό είναι αυτό της διενέργειας του  διαγωνισμού για την παραχώρηση χρήσης τηλεοπτικών συχνοτήτων γενικού περιεχομένου εθνικής εμβέλειας.  Με το παρόν άρθρο θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το ανωτέρω ζήτημα σύμφωνα με το νομικό και θεσμικό πλαίσιο που κυριαρχεί στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., κάνοντας παραλληλισμό με το τι επικρατεί μέχρι σήμερα στη χώρα μας.

   Στο σύνολο των χωρών της Ε.Ε. οι τηλεοπτικές συχνότητες εθνικής εμβέλειας αποτελούν δημόσιο αγαθό και η παραχώρηση της χρήσης τους γίνεται έναντι καταβολής τιμήματος, αφού προηγηθεί σχετικός διεθνής διαγωνισμός. Δυστυχώς για την Χώρα μας, με ευθύνη όσων κυβέρνησαν από το 1990 έως και το 2014, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που διαθέτει το ντροπιαστικό «προνόμιο» να μην έχει ποτέ διενεργήσει διαγωνισμό για την αδειοδότηση των καναλιών. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έκαναν ποτέ διαγωνισμό για τα κανάλια, αλλά έδωσαν 15 παρατάσεις «προσωρινά νόμιμης λειτουργίας». Τα τελευταία 27 χρόνια, 16 διαφορετικοί νόμοι, 5 αποφάσεις του ΣτΕ και 4 απόπειρες αδειοδότησης έπεσαν στο κενό, με αποτέλεσμα τα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας γενικού περιεχομένου να μην έχουν πληρώσει ποτέ αντίτιμο για τη χρήση των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Για την ακρίβεια Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ πραγματοποίησαν έναν διαγωνισμό παρωδία για την ανάπτυξη δικτύου επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης, οι όροι του οποίου προέβλεπαν ότι σε περίπτωση που εμφανιζόταν μόνον ένας υποψήφιος, αυτός θα ανακηρυσσόταν σε πλειοδότη με τίμημα την τιμή εκκίνησης και, αφού προηγουμένως έκλεισαν πραξικοπηματικά την ΕΡΤ ώστε να της αποστερήσουν το δικαίωμα να συμμετάσχει στον εν λόγω διαγωνισμό, πλειοδότησε η DIGEA, της οποίας μέτοχοι ήταν οι ιδιοκτήτες των σημερινών ιδιωτικών καναλιών !! Δηλαδή οι σημερινοί καναλάρχες, από την μία τσέπη τους πλήρωναν στην DIGEA και από την άλλη τσέπη τους εισέπρατταν δια μέσω της DIGEA.  Εδώ κολλάει η παροιμία «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει».  Κάπως έτσι χτίστηκε το τρίγωνο της διαπλοκής «κανάλια-τράπεζες-πολιτικοί».

   Κάποιοι σήμερα αναρωτιούνται γιατί ο αριθμός των τηλεοπτικών αδειών που θα δημοπρατηθούν είναι περιορισμένος. Η απάντηση είναι απλούστατη: διότι τα κανάλια θα πρέπει να είναι βιώσιμα ως επιχειρηματικά σχήματα. Αλλιώς θα έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό. Η διαφημιστική πίτα είναι περιορισμένη, αφού έχει καταρρεύσει κατά τα μνημονιακά χρόνια από 600 στα 180 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα στην παρούσα φάση να μην δύνανται να λειτουργήσουν ως βιώσιμα επιχειρηματικά σχήματα πάνω από 4 τηλεοπτικοί σταθμοί. Για να γίνει αντιληπτό το γεγονός αυτό, ας το εξηγήσουμε πιο απλά: όταν ένα κανάλι δεν είναι βιώσιμο, οι μοναδικοί τρόποι για να συνεχίσει να λειτουργεί είναι οι εξής δύο: α) να «λιβανίζει» από το πρωί μέχρι το βράδυ την εκάστοτε κυβέρνηση, έτσι ώστε δια μέσου «διευκολύνσεων» που θα τους κάνει, να τα κρατά στη ζωή ή  β) να χρηματοδοτούνται στο παρασκήνιο από επιχειρηματίες που διεκδικούν δημόσιες συμβάσεις και δημόσια έργα, οι οποίοι δια μέσω των καναλιών θα εκβιάζουν την εκάστοτε κυβέρνηση. Και στις δύο περιπτώσεις το θύμα θα είναι το συνταγματικό κατοχυρωμένο αγαθό της αντικειμενικής και αμερόληπτης ενημέρωσης του πολίτη. Βέβαια για τον σημερινό αρχηγό της Ν.Δ. κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, η ενημέρωση του πολίτη δεν αποτελεί λειτούργημα αλλά επάγγελμα, αφού σε πρόσφατη αγόρευσή του στην Βουλή προέβη σε παραλληλισμό και εξομοίωση των επιχειρήσεων Μ.Μ.Ε. με τα κομμωτήρια!! Στον νεοφιλελευθερισμό η αμερόληπτη ενημέρωση του πολίτη ταυτίζεται με την κοπή τριχών της κεφαλής …

   Αξίζει όμως να δούμε την στάση των κομμάτων που κυβέρνησαν την χώρα έως το 2014, σχετικά με την πρωτοβουλία της σημερινής κυβέρνησης για διενέργεια διεθνή διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές συχνότητες. Αρχικά προσπάθησαν να μπλοκάρουν τον διαγωνισμό σαμποτάροντας την προσπάθεια για την συγκρότηση Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Ακολούθως, όταν κατάλαβαν ότι η κυβέρνηση ήταν αποφασισμένη να προχωρήσει στη διενέργεια του εν λόγω διαγωνισμού, τότε βλακωδώς (από νομικής άποψης) ποντάρισαν στην Ελληνική Δικαιοσύνη και στα ευρωπαϊκά όργανα. Όπως ήταν φυσικό κανένας έλληνας δικαστής αλλά ούτε οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν διατεθειμένοι να δεχτούν την συνέχιση της επί 27 έτη ανομίας στο τηλεοπτικό τοπίο. Έχουν ήδη απορριφθεί όλες οι ενστάσεις και οι προσφυγές που εκδικάστηκαν. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΣτΕ απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν έξι κανάλια (Alpha, Star, Epsilon, Antenna, ΣΚΑΪ, Mega). Μάλιστα, έκρινε ότι υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος να ολοκληρωθεί άμεσα ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες, καθώς και ότι τα κανάλια δεν υφίστανται βλάβη από το διαγωνισμό, τονίζοντας την αυθαίρετη και χωρίς άδεια λειτουργία πολλών τηλεοπτικών σταθμών στην Ελλάδα από το 1989.

   Εν συνεχεία, στην Βουλή, πήραν την σκυτάλη οι βουλευτές των παραπάνω κομμάτων, ιδίως αυτοί της Β΄ Αθηνών. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Όσοι στο παρελθόν υπήρξαμε μέλη των κομμάτων του άλλοτε κραταιού δικομματισμού και έχουμε συναναστραφεί ανώτατα στελέχη αυτών, γνωρίζουμε ότι έως το 2010 για να εκλεγεί κάποιος βουλευτής στην Β΄ Αθηνών έπρεπε να δαπανήσει τουλάχιστον το ποσό των 300.000 €. Γι’ αυτό το λόγο, καθένας εκ των παραπάνω βουλευτών είχε ως χρηματοδότες του επιφανείς παράγοντες της ολιγοπωλιακής οικονομικής ελίτ της Ελλάδος. Οι εν λόγω χρηματοδότες – επιχειρηματίες φρόντιζαν οι εκλεκτοί τους πολιτικοί να εμφανίζονται συχνότατα στα τηλεοπτικά πάνελ και αφού πετύχαιναν την εκλογή τους, τηλεφωνούσαν στον εκάστοτε έλληνα πρωθυπουργό και απαιτούσαν την τοποθέτηση των εκλεκτών τους πολιτικών σε συγκεκριμένα υπουργικά χαρτοφυλάκια, τα οποία ήταν κρίσιμα για την προώθηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους.  Όπως προανέφερα, όσοι προϋπάρξαμε στελέχη αυτών των κομμάτων, τα γνωρίζουμε καλά τα παραπάνω και όσο και εάν προσπαθήσαμε να τα διορθώσουμε, λαμβάναμε την απάντηση «έτσι λειτουργεί το σύστημα και δεν μπορείς να πας κόντρα σ’ αυτό», ενώ εάν επιμέναμε μας χαρακτήριζαν ως γραφικούς και μπαίναμε στην «μαύρη λίστα». Μόνον ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν καταλάβαινε από εκβιασμούς και γι’ αυτό το λόγο το 1990 σύσσωμο το τότε εκδοτικό κατεστημένο, με πολιτικό ενορχηστρωτή τον Κων/νο Μητσοτάκη, τον έστειλε στο ειδικό δικαστήριο, με βασικούς μάρτυρες κατηγορίας το σύνολο των τότε εκδοτών. Σήμερα, το έτος 2016, σαν να επαναλαμβάνεται η ιστορία ως φαρσοκωμωδία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει ότι όταν γίνει πρωθυπουργός θα ακυρώσει τον διαγωνισμό που στο μεταξύ θα έχει διενεργηθεί. Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι η οικογένεια Μητσοτάκη διατηρεί εκλεκτικές συγγένειες με διεθνείς επιχειρηματικούς κολοσσούς …

   Εν κατακλείδι, τα κόμματα του άλλοτε κραταιού δικομματισμού πρέπει να πάψουν να είναι τυφλωμένα από το μίσος τους για την απώλεια της εξουσίας και δέσμια από μια αντίληψη χυδαίου ρεβανσισμού. Αφού ισχυρίζονται ότι στήνεται μια «νέα διαπλοκή», ας παραδεχτούν πρώτα ότι υπήρξε επί των ημερών τους «η παλαιά διαπλοκή» και ας βάλουν στο περιθώριο τους πολιτικούς εκπροσώπους της, που υπάρχουν εντός των κομμάτων τους. Και γι’ όσον αφορά το παρόν και το μέλλον, ας βοηθήσουν να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι μηχανισμοί παρακολούθησης, ελέγχου και κυρώσεων, ώστε να μην στηθεί ποτέ στο μέλλον μια νέα διαπλοκή, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές αλλά με τις ίδιες επιδιώξεις.  Όσο λειτουργούν ως συνήγοροι υπεράσπισης των μέχρι σήμερα πρωταγωνιστών της διαπλοκής, τόσο θα επιβεβαιώνουν την «ρετσινιά» ότι ξεπληρώνουν γραμμάτια και ότι «τους κρατούν» συγκεκριμένες επιχειρηματικές ελίτ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: