KOKKINA, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ ΔANEIA ΚΑΙ ΞΕΝΑ FUNDS



Του Ηλία Β. Μακρή

φωτο_001
Επειδή πολλά ακούγονται από τα ΜΜΕ για τα κόκκινα δάνεια και τα ξένα funds που θα τα αγοράσουν ας δούμε ακροθιγώς και με υπευθυνότητα τι μέλει γενέσθαι επ’ ακριβώς:
Η επίσημη θέση της κυβέρνησης επιγραμματικά: «… – Θα υπάρξει νομοθεσία πριν από τις 15 Φεβρουαρίου, η οποία θα προστατεύει κατηγορίες δανειοληπτών με μικρότερα δάνεια
– Το σχέδιο νόμου που συζητείται αφορά μόνο μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια και εξαιρεί εκείνα τα οποία αφορούν επιχειρήσεις με τζίρο κάτω των 50 εκατ. ευρώ, οι οποίες απασχολούν κάτω από 250 υπαλλήλους.
– Δομείται ένα σκληρό ρυθμιστικό πλαίσιο, το οποίο θα αποτρέψει την ελεύθερη αγορά να δώσει τις δικές της λύσεις…»
Τι πραγματικά συμβαίνει: Δυστυχώς, το επίπεδο του πολιτικού αντίλογου σχετικά με το θέμα των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων είναι πολύ χαμηλότερο του μετρίου. Η μέχρι στιγμής επιχειρηματολογία επικεντρώνεται στην πιθανότητα τα ξένα funds να βάλλουν με αυτόν τον τρόπο στο χέρι Ελληνικές επιχειρήσεις. Ίσως το επιχείρημα να είναι πιασάρικο, πλην όμως ιδιαίτερα απλοϊκό.
Τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια στις αναφερόμενες επιχειρήσεις χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα γνωστά θαλασσοδάνεια, που έχουν ως αποτέλεσμα ζάπλουτους επιχειρηματίες με χρεοκοπημένες τις επιχειρήσεις τους και την κατηγορία των δανείων που αν και ορθώς χορηγήθηκαν και ορθώς χρησιμοποιήθηκαν, με πραγματικά επιχειρηματικά κριτήρια, ωστόσο, δεν άντεξαν οι επιχειρήσεις αυτές την συνεχιζόμενη κρίση, με αποτέλεσμα να μην καταφέρνουν να τα εξυπηρετήσουν. Παρεμπιπτόντως, μιας και ο λόγος για επιχειρήσεις κάποιου σεβαστού κύκλου εργασιών και επειδή ζούμε σε έναν ιδιαίτερα τουριστικό τόπο, ας μη λησμονάμε τις συνθήκες γαλέρας που βιώνουν οι εργαζόμενοι στις μονάδες των all inclusive είτε αυτές χρωστάνε είτε είναι κερδοφόρες και συγχωρέστε με, αλλά αυτή την εκδήλωση πατριωτισμού για το επιχειρηματικό κεφάλαιο ας μου επιτραπεί να μην την κατανοώ και τόσο πολύ. Τέλος πάντων, σε κάθε περίπτωση το μόνο βέβαιο είναι ότι μάλλον δεν γίνεται να κατατάξουμε τους επιχειρηματίες, είτε πρόκειται για σοβαρούς είτε για αεριτζήδες, στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Επί της ουσίας: Κατά τη γνώμη μας το θέμα ΔΕΝ έχει να κάνει με τους ξένους που βρήκαν ευκαιρία να βάλουν στο χέρι Ελληνικές χρεωμένες επιχειρήσεις. Είναι ιδιαίτερα αφελές το επιχείρημα, αφού είναι γνωστό σε όλους πως το ξένο επιχειρηματικό κεφάλαιο είναι εγκατεστημένο εδώ και καιρό στη χώρα μας. Υπάρχουν, για παράδειγμα, μεγάλες ξενοδοχειακές αλυσίδες όπου εδώ και χρόνια έχουν εξαγοραστεί μερικώς ή και ολοκληρωτικά από ξένους ή κάποιες άλλες που ενώ στο σύνολό τους είναι ξένες επιχειρήσεις, χρησιμοποιούν Έλληνες αχυρανθρώπους ως δήθεν επιχειρηματίες. Είναι προφανές ότι αν κάποιοι κεφαλαιοκράτες έχουν επιχειρηματικά σχέδια δεν θα περίμεναν πότε θα έλθει η εκείνη η ώρα να εξαγοράσουν δάνεια για να υλοποιήσουν τον σχεδιασμό τους. Βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα μια επιχείρηση να αλλάξει χέρια με την εξαγορά των δανείων της από κάποιο Fund, αλλά σε μια τέτοια περίπτωση θα έχουμε ένα συγκυριακό γεγονός που κι αν ακόμη δεν υπήρχε η εξαγορά των δανείων, θα συνέβαινε με κάποιον άλλο τρόπο. Βασικά, αυτό που προβληματίζει είναι άλλο: Όταν τα δάνεια πωληθούν στο Α΄ ξένο fund στο 15% , π.χ, της αξίας τους, αυτό θα το μεταπωλήσει αμέσως στο B΄, με 20% ,ώστε να βγάλει αμέσως και άκοπα ζεστό χρήμα. O νέος αγοραστής θα το μεταπωλήσει στο 25% κ.ο.κ. Επειδή όμως οι μετοχές των κόκκινων δανείων δεν παύουν ΠΟΤΕ να αποτελούν τοξικό προϊόν, γεννάται εύλογα το ερώτημα πού τελικά θα καταλήξουν, όταν από τις συνεχείς μεταπωλήσεις θα προσεγγίσουν την ονομαστική τους αξία. Προβληματιζόμαστε μη τυχόν τότε και αφού δεν θα είναι δυνατόν να δώσουν άλλο χρήμα, επιστρέψουν στις τράπεζες απ’ όπου έφυγαν ή στο Δημόσιο, με τη μορφή κάποιου προαπαιτούμενου μέτρου για κάποια άλλη δόση… Πάμε, δηλαδή, να περιορίσουμε και μάλιστα δραστικά τις ανάγκες της ανακεφαλοποίησης, μέσα από την εισροή ιδιωτικών κεφαλαίων στις τράπεζες, των ξένων funds δηλαδή και όπως όλα δείχνουν, άμεσα, αυτό θα πετύχει, αλλά μήπως στο τέλος χρυσοπληρώσουμε αυτή την ελάφρυνση; Μήπως πάμε για μαλλί, αλλά στο τέλος βγούμε κουρεμένοι;
Το Αδιέξοδο: Ωστόσο, κι αν αυτό που φοβόμαστε δεν συμβεί και μακάρι να μην συμβεί, η συγκεκριμένη κίνηση είναι χαρακτηριστική του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει το καπιταλιστικό σύστημα. Η κρίση στις ΗΠΑ ξεκίνησε ακριβώς με αυτόν τον τρόπο. Οι τράπεζες δάνειζαν σαν τρελές και μετά για να αποκτήσουν ρευστότητα από τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνταν, τα πουλούσαν σε μεγάλα χρηματοπιστωτικά funds και έτσι οι τράπεζες όλου του κόσμου απέκτησαν τα λεγόμενα τοξικά χαρτιά. Επιστροφή, λοιπόν, εκεί που ξεκινήσαμε! Δηλαδή, ΑΔΙΕΞΟΔΟ!!!
Το περιγραφόμενο αδιέξοδο στο οικονομικό επίπεδο έρχονται να επιβεβαιώσουν στο πολιτικό επίπεδο οι εικόνες των Ευρωπαϊκών πρωτευουσών μετά την επίθεση του ISIS στη Γαλλία. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί το Παρίσι ή τις Βρυξέλες να μετατρέπονται σε πόλεις φαντάσματα και στους έρημους δρόμους τους να κυκλοφορούν πάνοπλοι αστυνομικοί και στρατιώτες με το δάχτυλο στην σκανδάλη; Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί ότι η ΕΕ θα απαντούσε με φράχτες σε ένα ανθρωπιστικό πρόβλημα όπως το προσφυγικό, στη δημιουργία του οποίου τόσο ανώριμα και εγκληματικά συνέβαλλε και η ίδια; Γίνεται πλέον πασιφανές ότι το σύστημα χρεοκόπησε πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Μένει και η τυπική κατάρρευσή του!
Η πρόταση: Μάλλον είναι καιρός η Αριστερά να ξεκινήσει μια ΣΟΒΑΡΗ συζήτηση για τον επαναπροσδιορισμό της θέσης μας στον Ευρωπαϊκό Νότο, στην ΕΕ και στους διεθνείς οργανισμούς και συνθήκες, αναζητώντας νέες συμμαχίες, απευθυνόμενη στην λαϊκή βάση με κινηματικούς όρους. Πιστεύουμε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει την επάνοδό της στην πραγματική οικονομία, μέσα από ένα new deal, καταστρέφοντας παράλληλα τις τοξικές φούσκες, αναίμακτα, ειρηνικά , εφόσον έτσι κι αλλιώς, ο πόλεμος δεν μπορεί σήμερα να δώσει λύση, όπως είχε δώσει λύση στην κρίση του 1929 ο Β΄παγκόσμιος πόλεμος.
Προφανώς, υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό για την ανάδειξη ενός πανευρωπαϊκού, σύγχρονου και ώριμου αριστερού προβληματισμού και λόγου, που θα απαντάει στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητούμενα του 21ου αιώνα. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: