«Επί προσωπικού» του Θανάση Καρτερού


karteros-thanasis Λοιπόν, αγαπητοί φιλύποπτοι της διαχείρισης, δώστε βάση: Κάθε μέρα που περνάει, η κυβέρνηση δείχνει να στέκεται καλύτερα στα πόδια της. Να αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Να παίρνει τον αέρα της δουλειάς. Να ξεπερνά παιδικές αρρώστιες, αρρυθμίες, επιπολαιότητες, παγίδες, εσωτερικές και διεθνείς. Να τη διαπερνά όλο και πιο φανερά και όλο και πιο βαθιά, όχι μόνο η ευθύνη για το σήμερα και το αύριο της Αριστεράς, αλλά και η απείρως βαρύτερη ευθύνη για το σήμερα και το αύριο της χώρας.

Εννοείται ότι εν αρχή ην η Πολιτική. Οι κατευθύνσεις, η τακτική, η γραμμή. Αλλά και τα πρόσωπα έχουν τη δική τους καθοριστική σημασία, έτσι δεν είναι; Ε, οι παλιοί και νέοι φίλοι και σύντροφοι που τους έλαχαν οι επωμίδες του κρατικού αξιωματούχου εμφανίζονται κάθε μέρα πιο ώριμοι. Πιο αποτελεσματικοί. Πιο ευέλικτοι. Και αποδεικνύουν μια αλήθεια: Η διακυβέρνηση είναι δύσκολη, αλλά δεν είναι και η τέχνη που μαθαίνουν να ασκούν πάππου προς πάππου μόνο οι γαλαζοαίματοι. Μια χαρά τα καταφέρνουν και οι κόκκινοι.

Θυμάστε τον Δραγασάκη που μιλούσε πριν από καναδυό χρόνια για τη βίαιη ωρίμανση του ΣΥΡΙΖΑ; Υπήρξε ωρίμανση φυσικά, που οδήγησε και στην εκλογική νίκη. Αλλά η βίαιη ωρίμανση των προσώπων που σηκώνουν το βάρος της διακυβέρνησης συντελείται τώρα. Μπροστά στα μάτια μας. Ρίξτε μια ματιά στη Νάντια, στον Παναγιώτη, στον Θόδωρο, στον Σκουρλέτη, στον Γιάννη με δύο νι, στον Στρατούλη, στον Ήσυχο, στον Παπά, στα πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ εν γένει, που τώρα είναι πρόσωπα της κυβέρνησης. Και θα καταλάβετε καλή τη πίστει.

Και στον Τσίπρα πρώτα-πρώτα. Στον πρόεδρο του δεκαπενταμελούς, τον νέο και άπειρο, τον έτσι και τον γιουβέτσι. Τον μονίμως δεύτερο καταλληλότερο! Δείτε τώρα πώς κινείται, πώς μιλάει, πώς παίζει τον ρόλο του μέσα και έξω από την Ελλάδα, πώς στέκεται απέναντι στα θηρία της Ευρώπης και του κόσμου. Ποιος Γιωργάκης, ποιος Σαμαράς, ποιος Παπαδήμος. Και ποιος Ντινόπουλος, ποιος Χατζηδάκης, ποιος Χαρδούβελης. Οι συγκρίσεις επί προσωπικού αποτελούν την καλύτερη απόδειξη για το ποιοι είναι το μέλλον.

Όλοι φυσικά ξέρουμε ότι χρειάζεται συνέπεια, διαρκής επαφή με τους απλούς ανθρώπους, πάκτωση δημοκρατισμού και ήθους, για να πετύχουν. Αλλά μην υποτιμούμε και το αριστερώς δευτερεύον: Αρέσουν. Κι αυτό είναι ανεκτίμητο, ως αρχή τουλάχιστον…

Πηγή: Εφημερίδα Αυγή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s