«Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι, αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ευρωπαίοι» – Αλέξης Τσίπρας σε ομιλία του σε συγκέντρωση στη πλατεία Φαρνέζε της Ρώμης ( 18/7)


9098b7cadaa8d880582404e2f1ad222c_0 Η ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στην πλατεία Φαρνέζε, στη Ρώμη

Πολίτες της Ρώμης,

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Ξανασυναντιόμαστε σήμερα.

Σ’ αυτήν εδώ την πλατεία.

Στην πρώτη μεγάλη συνάντηση μετά την σημαντική επιτυχία του Μάη.

Που έφερε την «Άλλη Ευρώπη», από τους δρόμους, τις πλατείες, τις γειτονιές και τις πόλεις της Ιταλίας, στην καρδιά της Ευρώπης στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Αποκαθιστώντας το παράδοξο της απουσίας της Ιταλικής αριστεράς των μεγάλων ιστορικών παραδόσεων, από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο όπου η «Άλλη Ευρώπη», συναντιέται τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Με την Ενωμένη Αριστερά της Ισπανίας και τους Podemos.

Με το Μπλόκο και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Πορτογαλίας.

Με το Die Linke, το γαλλικό Μέτωπο της Αριστεράς, και τους άλλους συντρόφους μας

Για ν’ αλλάξουμε, όλες και όλοι μαζί, το συσχετισμό δυνάμεων, προς όφελος του κόσμου της εργασίας και του πολιτισμού.

Αυτή η συνάντηση είναι μια σημαντική στιγμή για όλους τους λαούς του Νότου και της Ευρώπης.

Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη συνεισφορά σας σε αυτή τη μεγάλη επιτυχία, δεδομένου του αποκλεισμού από τα ΜΜΕ και δεδομένων των περιορισμένων μέσων και πόρων που διαθέταμε.

Κερδίσαμε μια κρίσιμη μάχη.

Έχουμε όμως πλήρη επίγνωση ότι ο πόλεμος όμως είναι ακόμα μπροστά μας και θα είναι σκληρός.

Γιατί η λιτότητα και τα Μνημόνια είναι ακόμα εδώ.

Είναι το καθεστώς του Νότου.

Γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις είναι στην ημερήσια διάταξη.

Οι κυβερνήσεις των δανειστών εκχωρούν στον ιδιωτικό τομέα δημόσιες επιχειρήσεις, δημόσια περιουσία και δημόσιο φυσικό πλούτο, παραβιάζοντας το υπέρτατο κριτήριο του δημόσιου συμφέροντος.

Μικραίνοντας τον ορίζοντα των επόμενων γενεών.

Και γιατί το σχέδιό τους να μετατρέψουν τον ευρωπαϊκό Νότο σε ζώνη φτηνής και επισφαλούς εργασίας, προϋποθέτει τη συρρίκνωση της δημοκρατίας, την αυταρχική επίθεση στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και στις Συνταγματικές κατακτήσεις των λαών μας.

Φίλες και Φίλοι,

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Η επιτυχία της «Άλλης Ευρώπης» είναι μια διαρκής δέσμευση προς τον ιταλικό λαό και προς όλους τους λαούς του Νότου.

Είναι δέσμευση αγώνα για την άμεση ανατροπή της λιτότητας και των Μνημονίων.

Είναι δέσμευση για την ισόρροπη και βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρώπης.

Για ένα πραγματικά ευρωπαϊκό «New Deal».

Για ευρωπαϊκές επενδύσεις στο περιβάλλον, την ενέργεια, την εκπαίδευση, την τεχνολογία και τις κοινωνικές υποδομές. Αποκλειστικά από ευρωπαϊκούς πόρους.

Έτσι ώστε να σταματήσει η Ευρώπη να βολοδέρνει ανάμεσα στην ύφεση και τη στασιμότητα.

Και να ανοίξει ο δρόμος της ανάπτυξης, με νέες, ποιοτικές θέσεις εργασίας.

Ελπίζουμε ότι η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα ανακυκλώσει πολιτικά στην Ευρώπη το «Μεγάλο Συνασπισμό» της Γερμανίας.

Και ότι δε θα συνεχίσει το καταστροφικό έργο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μπαρόζο, που δε υπηρετούσε την Ευρώπη και τους πολίτες της, αλλά το νεοφιλελεύθερο δόγμα της κυρίας Μέρκελ.

Της κας Μέρκελ που σήμερα δήλωσε ότι συμπαραστέκεται στο δικαίωμα του Ισραήλ να δολοφονεί αθώους αμάχους.

Και πραγματικά, μια τέτοια ευρωπαϊκή ηγεσία μας κάνει να ντρεπόμαστε για την Ευρώπη.

Η Ευρώπη των μεγάλων πολιτισμικών κατακτήσεων, της ειρήνης και της συνεργασίας, του ουμανισμού και της αλληλεγγύης δεν χωρά στο στενό συντηρητικό και αντιδραστικό κορσέ, των δυνάμεων που σήμερα την κυβερνούν και την εκθέτουν.

Όταν παιδιά σκοτώνονται από βόμβες σε μέρη που βρέχει η ίδια θάλασσα με την ευρωπαϊκή ήπειρο, δε μπορεί παρά να αισθανόμαστε ντροπή όταν η Ευρώπη ανέχεται και δεν αντιδρά.

Και το λιγότερο που σήμερα έχουμε να πούμε είναι ότι είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι, αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ευρωπαίοι.

Φίλες και φίλοι

Η επιτυχία της «Άλλης Ευρώπης» αποτελεί δέσμευση να εντείνουμε τη πάλη μας για να αποκλείσουμε τους κοινωνικούς αποκλεισμούς.

Την ανεργία και την φτώχεια.

Δέσμευση για να επανενώσουμε την Ευρώπη, που έχει διαιρέσει ο νεοφιλελευθερισμός.

Και να την επανιδρύσουμε σε δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική βάση.

Ο αγώνας μας τώρα συνεχίζεται, με ακόμα πιο μεγάλη ένταση.

Γιατί η απόγνωση, ο θυμός, η φτώχεια, η ανεργία, είναι εδώ.

Γι’ αυτό στεκόμαστε με αίσθημα ευθύνης και περισυλλογής μπροστά στην ίδια μας την εκλογική και πολιτική επιτυχία.

Ατενίζοντας, όμως, το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία και σιγουριά, μετά τις εκλογές.

Από εδώ και στο εξής, η προτεραιότητά μας πρέπει να είναι :

Η ενότητα των δυνάμεών μας.

Γιατί δεν υπάρχει αύριο χωρίς ενότητα.

Αυτό το μοναδικό εγχείρημα αυτο-οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών μπορεί και πρέπει ν’ ανοίξει το βήμα του στο αύριο.

Και αυταπατάται όποιος νομίζει ότι μπορεί να έχει ένα λαμπρό πολιτικό μέλλον χωρίς τον διπλανό του, χωρίς τον σύντροφό του στη λίστα για την «Άλλη Ευρώπη».

Να διαφυλάξουμε, λοιπόν, το κεκτημένο της ενότητας και να κλιμακώσουμε την προσπάθειά μας στην επαφή μας με την κοινωνία.

Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά.

Να απευθύνουμε προσκλητήριο αυτοοργάνωσης και συσπείρωσης σε οργανώσεις βάσης.

Να διαμορφώσουμε έναν ενωτικό και συμμετοχικό χώρο «Διαλόγου και Κοινής Δράσης» όλων των τάσεων και απόψεων της ιταλικής κινηματικής, κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς.

Να οργανώσουμε την πάλη του λαού, των εργαζόμενων, των άνεργων, των νέων και των γυναικών.

Και όλα αυτά για να ξαναφέρουμε στην Αριστερά τον κόσμο της.

Τον κόσμο μας, που γέμισε τη δική μας απουσία με αλλότριες επιλογές.

Ιδίως τώρα.

Που οι μάσκες πέφτουν.

Και ο Πέπε Γκρίλο.

Με κινήσεις ελιγμών.

Έφτασε, σε μια μέρα, δεξιότερα της δεξιάς, συμμαχώντας με τον ξενοφοβικό Φάρατζ στην Ευρώπη.

Ιδίως τώρα που οι προθέσεις της κυβέρνησης Ρέντζι να συρρικνώσει τη δημοκρατία και να εξαφανίσει το πολιτικό πλουραλισμό, απαιτούν μια ισχυρή κινηματική και πολιτική αριστερή αντιπολίτευση.

Και ας μην ξεχνάμε ότι ψήφος στην «Άλλη Ευρώπη» δεν ήταν απλά ψήφος εκλογική.

Δεν ήταν αντίδραση της συγκυρίας.

Ήταν ψήφος πολιτική – και γι’ αυτό βαθύτατα κοινωνική.

Ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες πολίτες τον περασμένο Μάη.

Κι ακόμη περισσότεροι σήμερα.

Μας στέλνουν το μήνυμα, που εμείς οφείλουμε να μετουσιώνουμε καθημερινά σε πράξη, ότι η Αριστερά στην Ιταλία επέστρεψε για να μείνει.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Ξέρουμε ότι έχουμε μπροστά μας δύσκολους αγώνες.

Απέναντι στο συντηρητικό μπλοκ της νεοφιλελεύθερης γερμανικής Ευρώπης.

Στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά, που, στο γόνιμο για εκείνην έδαφος της λιτότητας, ενίσχυσε τις θέσεις της στο Βορρά και τη Γαλλία.

Στα μεγάλα ταξικά συμφέροντα που επενδύουν στην εξαθλίωση και στην υποταγή των εργαζομένων.

Για να επιβάλουν τη θέληση της κυρίας Μέρκελ, του κυρίου Σόιμπλε, των πιο ακραίων συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης.

Απέναντί τους πρέπει να αντιτάξουμε την αποφασιστικότητα, τη σύνεση, τη διορατικότητα, την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των κοινωνικών κινημάτων, στα κινήματα των εργαζομένων που αντιστέκονται.

Πολίτες της Ρώμης,

Όπως ξέρετε ζω στην Αθήνα, που δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση, όπως όμως και η Ρώμη.

Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να επιτρέπουμε στις εγκληματικές νεοναζιστικές οργανώσεις, όπως η Χρυσή Αυγή και η Κάζα Πάουντ, να διοργανώνουν, με την άδεια των δημοτικών αρχών και των δημοκρατικών θεσμών, ρατσιστικές συγκεντρώσεις και πρωτοβουλίες, τροφοδοτώντας την ξενοφοβία και τον κατακερματισμό των κοινωνιών μας.

Στην Αθήνα και τη Ρώμη πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη νεοναζιστική και νεοφασιστική βία, το ρατσισμό και την ξενοφοβία, μέσα στις λαϊκές συνοικίες, εκεί που ο φτωχός κόσμος ζει την εγκατάλειψη και την απομόνωση.

Στην Ελλάδα αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε για να μην αφήσουμε κανένα μόνο του στην κρίση.

Στην Αθήνα συμμετέχουμε σε εκατοντάδες δομές αλληλεγγύης που στηρίζουν την διάσωση και την ανασύνθεση της κοινωνίας μας από τα κάτω.

Δομές αλληλεγγύης, οι οποίες αποτελούν ανάχωμα στον κατακερματισμό της κοινωνίας από το νεοφιλελευθερισμό, τους νεοναζί και το λαϊκισμό.

Στην Αθήνα και τη Ρώμη, αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην κατοικία εναντίον των τραπεζιτών και των κερδοσκόπων της αγοράς ακινήτων.

Αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των κοινών αγαθών και των δημοτικών και δημοσίων υπηρεσιών.

Αυτή είναι η δική μας κοινωνική και λαϊκή αριστερά.

Εμείς, της «Άλλης Ευρώπης», είμαστε δίπλα στην πραγματικά αγνώριστη Ευρώπη, από τη νεοφιλελεύθερη λιτότητα.

Είμαστε δίπλα στις λαϊκές γειτονιές του Νότου.

Στις γειτονιές των διαλυμένων από την κρίση.

Και αυτή η χώρα.

Η Ιταλία.

Η όγδοη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο.

Η τρίτη μεγαλύτερη στην Ευρώπη.

Έχει τη δικό της θλιβερή ιστορία από τις πολιτικές της λιτότητάς.

Που δεν μπορεί ούτε να κρύψει ούτε και να εξωραΐσει.

Η ανεργία της ολοένα χειροτερεύει.

Ενώ ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας χάθηκαν στα τελευταία έξι χρόνια της κρίσης.

Ένας στους δέκα Ιταλούς αντιμετωπίζει την απόλυτη ένδεια, ενώ μία οικογένεια στις πέντε ζει κάτω από ή σχεδόν στο όριο της φτώχειας.

Περίπου τριάμισι εκατομμύρια οικογένειες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, επιβιώνοντας με €764 το μήνα, κατά μέσο όρο.

Και τη στιγμή που αυξάνεται η φτώχεια, που οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, ενώ μεγάλα στρώματα του πληθυσμού σπρώχνονται στο περιθώριο και την αφάνεια.

Κάποιοι επιμένουν ότι πρέπει να συνεχίσουμε τη πολιτική της λιτότητας.

Ε, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Αυτό δεν το ανέχεται η κοινωνία.

Δεν το ανέχεται η Αριστερά.

Δεν το αντέχει η δημοκρατία.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Αποτελεί ιστορικό μας καθήκον να εργαστούμε για να οικοδομήσουμε μια νέα ηγεμονική, ριζοσπαστική ευρωπαϊκή αριστερά.

Την Αριστερά του σήμερα.

Την αριστερά που δε θα ξέρει να καταγγέλλει μόνο αλλά και να νικά.

Που δεν θα οργανώνει απλώς κοινωνικές αντιστάσεις.

Αλλά το πολιτικό αύριο της κοινωνίας.

Γιατί εμείς δεν αναλωνόμαστε στην απόσπαση παραχωρήσεων από το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας.

Αλλά συγκροτούμε τη νέα κοινωνική πλειοψηφία.

Και τη μετουσιώνουμε σε «ιστορικό μπλοκ», όπως το συνέλαβε και ανέλυσε ο Γκράμσι.

Μετατρέπουμε, δηλαδή, τα κοινωνικά στρώματα που συνθλίβει η λιτότητα, σε ιστορική δύναμη που πυροδοτεί τη διαδικασία του κοινωνικού μετασχηματισμού.

Κινούμαστε, από την αντίσταση, στη διαμόρφωση εναλλακτικής λύσης.

Αγωνιζόμαστε για τη «ρεαλιστική ουτοπία», όχι μόνο μιας αριστερής διακυβέρνησης, αλλά και της αριστερής ηγεμονίας.

Πολίτες της Ρώμης,

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Οι μήνες που έρχονται είναι δύσκολοι.

Και γι’ αυτό γόνιμοι.

Απέναντι στις πολιτικές δυνάμεις του μεταπολεμικού κατεστημένου.

Που όλο αλλάζουν για να μείνουν οι ίδιες.

(Για να ανατρέξουμε και στον «Γατόπαρδο» του Λαμπεντούζα.)

Εμείς είμαστε η νέα δύναμη που γεννάει την ελπίδα στον ιταλικό λαό.

Να τον δικαιώσουμε, λοιπόν.

Και θα τον δικαιώσουμε.

Όλοι μαζί, ενωμένοι, θα ξαναδώσουμε πολλές ακόμα νικηφόρες μάχες, όπως η πρώτη του περασμένου Μάη.

Γεια σας και καλή δύναμη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s