Εκλογές στην Αυτοδιοίκηση, μια μάχη για την κοινωνία


ekloges-2010b_1 Οι αυτοδιοικητικές εκλογές, αν δεν υπάρξουν μέχρι τότε συνολικότερες ανατροπές, θα ‘ναι μια μάχη για την κοινωνία, η οποία θα εκφράσει την θέλησή της για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Ο «Καλλικράτης» απέτυχε σε όλα τα επίπεδα και απομάκρυνε τους πολίτες από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, από τη συμμετοχή, τον έλεγχο και τη δυνατότητα άμεσης παρέμβασης. Ίσως αυτός να ήταν και ένας από τους στόχους του νεοφιλελευθερισμού και του πολιτικού συστήματος. Ήρθε λοιπόν η ώρα η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ να δείξουν τι εννοούν όταν λένε πως μπορούν να ανατρέψουν μια υπάρχουσα κατάσταση διάλυσης και μαζί με την κοινωνία να ανοίξουν έναν δρόμο χειραφέτησης και ανατροπής σε κατεύθυνση άμεσα υλική, μακριά από κάθε λογική που ως τώρα υλοποιούσε το πολιτικό προσωπικό του συστήματος εξουσίας. Ποιος και ποια από μας δεν θέλει να «κοκκινίσει» ο χάρτης το βράδυ των αυτοδιοικητικών εκλογών; Τι σημαίνει όμως αυτό και ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής της επιθυμίας; Πώς θα πάρει σάρκα και οστά και πώς θα φωτίσει λίγο το μαύρο τοπίο της μνημονιακής ερήμωσης που έχει επιβληθεί;

Τι θέλουμε;

Θέλουμε λοιπόν «κόκκινους» δήμους και κόκκινο είναι το χρώμα που δίνουμε στη διεκδίκηση και στον αγώνα για αλλαγή της ζωής μας από τα κάτω. Με αγωνιστές δημάρχους και δημοτικά σχήματα που θα δεσμεύονται και θα μπορούν να διασφαλίσουν σε ένα βαθμό ότι δεν θα υποκύψουν στις μνημονιακές επιταγές – που σημαίνει πως δεν θα προχωρήσουν οι απολύσεις, δεν θα προχωρήσει η λεηλασία της περιουσίας των δήμων, πως δεν θα ιδιωτικοποιηθεί το νερό και τα κοινά αγαθά και δεν θα δοθεί σε εργολάβους η διαχείριση των σκουπιδιών. Ταυτόχρονα και επειδή υπάρχει οικονομικός στραγγαλισμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από την κυβέρνηση και την κεντρική διοίκηση, οι παρατάξεις μας που θα δώσουν αυτή τη μάχη θα φροντίσουν να έχουν παράλληλα προτάσεις άμεσα υλοποιήσιμες για τη στήριξη της κοινωνίας στο πεδίο της υγείας, της τροφής, της παιδείας. Με δομές αλληλεγγύης που θα στηριχτούν από τους δήμους, όπως κοινωνικά ιατρεία και παντοπωλεία, στέκια πολιτισμού για τη νεολαία, δημοτικούς χώρους – κύτταρα δημιουργίας αλλά και αντίστασης στην κατάρρευση που προετοιμάζουν οι αντίπαλοί μας. Εκεί στο πρώτο επίπεδο αυτά είναι τα πιο σημαντικά. Ένα τέτοιο πλέγμα παράλληλων δομών είναι πλέγμα κοινωνικής προστασίας που θα διασφαλίζει την ανακούφιση των συμπολιτών μας που αγωνιούν για βασικά πράγματα, θα διασφαλίζει τη συμμετοχή και δεν θα αφήνει καθόλου χώρο για την ανάπτυξη φασιστικών και ρατσιστικών πρακτικών και δράσεων. Τον χώρο που δημιουργείται από την κατάρρευση των κοινωνικών δομών που επέβαλε η τρόικα, οι κυβερνήσεις και οι πρόθυμοι εταίροι τους πρέπει να τον καλύψουμε εμείς και όλες εκείνες οι δυνάμεις που επιθυμούν ένα διαφορετικό αύριο αξιοπρεπούς επιβίωσης, ισότητας, ελευθερίας και ποιότητας ζωής.

Πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;

Φυσικά, με την κυβέρνηση σε άλλα χέρια, όλα αυτά είναι μεν δύσκολα, αλλά έχουν μεγάλες πιθανότητες να υλοποιηθούν με την άμεση δραστηριοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την κατεύθυνση. Με τη ζωντανή λειτουργία των δημοτικών μας σχημάτων. Με τη δημιουργία καινούργιων ριζοσπαστικών σχημάτων, όπου δεν υπάρχουν, με άμεση εμπλοκή της νεολαίας μιας και η Αριστερά στηρίζεται πολύ -και εκλογικά- από τις ηλικίες 18 έως 35. Σχήματα δηλαδή με τους νέους και τις νέες μπροστάρηδες σε μια υπόθεση που τους ανήκει. Σχήματα με εσωτερική δημοκρατία που θα διασφαλίζει τη διαφάνεια και τη συμφωνία στα πρόσωπα που θα μπουν μπροστά. Πρόσωπα και πλαίσια που να εμπνέουν, με αυτή την άλλη αντίληψη που διαθέτουμε για την πολιτική, για τη συμμετοχή, για την άμεση δημοκρατία.

Ιδέες και πρακτικές που έχουν εφαρμοστεί και έχουν πετύχει υπάρχουν πολλές. Από τους συμμετοχικούς προϋπολογισμούς μέχρι την επαναδημοτικοποίηση των κοινών αγαθών (όπου είχαν δοθεί σε ιδιώτες, όπως νερό, σκουπίδια, ενέργεια), όπως έγινε σε διάφορους δήμους σε χώρες της Ευρώπης. Καίριο ρόλο παίζει η λειτουργία των δημοτικών μας σχημάτων που δεν μπορεί να είναι ιμάντες μεταβίβασης κάποιας γραμμής ή αφισοκολλητές, αλλά πρέπει να είναι η πρωτοπορία σε αυτή τη μάχη, πάντα στο κοινά συμφωνημένο σχέδιο που έχουμε.

Και βέβαια σημαντικό ρόλο στην επίτευξη του σχεδίου μας είναι και οι συμμαχίες που μπορούμε να έχουμε τοπικά. Δεν πρέπει να φοβόμαστε τις συμμαχίες. Αν το πλαίσιο και το πρόγραμμα των δημοτικών μας παρατάξεων είναι στην κατεύθυνση που περιγράφτηκε και υπάρχουν δυνάμεις που συμφωνούν με αυτό το πλαίσιο και τα χαρακτηριστικά του, τότε δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Καμιά μνημονιακή ή καθεστωτική κατάσταση δεν είναι σε αυτή την κατεύθυνση.

Και βεβαίως έτσι, πέρα από τη στήριξη της κοινωνίας που πλήττεται από την κρίση, φυτεύονται και τα σπέρματα μιας άλλης λογικής και μιας άλλης κοινωνίας, που συμμετέχει, αποφασίζει, ελέγχει, απαιτεί, αυτοδιευθύνεται και χειραφετείται. Δύσκολη υπόθεση, αλλά αν όχι τώρα, πότε; και αν όχι εμείς, ποιοι; Αυτό θα είναι και η πιο σημαντική στήριξη που μπορεί να έχει μια ενδεχόμενη αριστερή κυβέρνηση, η οποία σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να προχωρήσει στην υλοποίηση του σχεδίου της Αριστεράς, που δεν είναι σχέδιο διαχείρισης του υπάρχοντος. Η αστική πολιτική που κυριαρχούσε ώς τώρα στη χώρα είναι στον αντίποδα όλης αυτής της προοπτικής, θέλει ψηφοφόρους κάθε 4 χρόνια στην κάλπη και αχυρανθρώπους στους δήμους για να κάνουν τη δουλειά της. Όμως θέλουμε να ελπίζουμε πως, με τη βοήθειά μας, οι μέρες της αφθονίας τους τελείωσαν.

Πηγή: avgi.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s