ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΕΟΣΟΒΙΕΤΙΣΜΟΣ


   Νεοφιλελευθερισμός, δηλαδή, νεοσοβιετισμός

Του Ηλία Β. Μακρή

Η επιχειρούμενη προσέγγιση δεν έχει πρόθεση ισοπέδωσης των κομμουνιστικών, ιδεολογικών αρχών και αξιών, αλλά την ερμηνεία πολύ συγκεκριμένων, οικονομικών καταστάσεων. Φυσικά, δεν διεκδικούμε την πατρότητα του προβληματισμού. Ο Βασίλης Βιλιάρδος σε σχετική αρθρογραφία του στο διαδίκτυο, αναφέρεται εκτενώς στην προσπάθεια για την εγκατάσταση μιας κεντρικά κατευθυνόμενης οικονομίας «σοβιετικού τύπου» στην Ευρώπη, με πρωτεύουσα τη Γερμανία – στην οποία θα ηγούνται οι διεθνείς τράπεζες και το ευρύτερο Καρτέλ. Οι πολύ ενδιαφέρουσες αναλύσεις του εστιάζονται κύρια και πολύ σωστά, στο τραπεζικό σύστημα. Εμείς, εδώ, θα επιχειρήσουμε μια εκλαϊκευμένη προσέγγιση του «νεοσοβιετισμού», μέσα από τα μέτρα λιτότητας του μνημονίου.

Αν θα έπρεπε να βρούμε μια λογική για την επιβολή των αντιαναπτυξιακών μέτρων, που δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε καμία ανάκαμψη, αυτή θα εκφράζονταν με μία μόνο λέξη: «Συγκέντρωση».            Πράγματι, η πολιτική εξόντωσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, σε όλους τους κλάδους και κατ’ επέκταση των τοπικών αγορών, μέσα από την οικονομική απομύζηση των μισθωτών και συνταξιούχων, η πολιτική ενός υποτιθέμενου δημοσιονομικού νοικοκυρέματος που οδηγεί στην απαξίωση και στο ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πηγών, δημιουργώντας στρατιές ανέργων και την  ανάπτυξη του φαύλου κύκλου της φτώχειας και εξαθλίωσης, αλλά και της ακόμη μεγαλύτερης εξάρτησης και συνακόλουθης  χρεοκοπίας, έχουν κοινό σημείο αναφοράς την έννοια «συγκέντρωση».

Με απλά λόγια, όταν μειώνεται η αγοραστική δύναμη του αγρότη, μισθωτού και συνταξιούχου και παράλληλα αυξάνεται η υποαπασχόληση και η ανεργία, τότε η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα φθίνει, επειδή η μεγάλη επιχείρηση (υποκαταστήματα μεγάλων πολυεθνικών ή εθνικών αλυσίδων), μπορεί να πουλάει πολύ φθηνότερα, εφόσον είναι σε θέση να ελαχιστοποιήσει τα κόστη, μέσα από τις λεγόμενες οικονομίες κλίμακας που εύκολα πετυχαίνει (μαζικές αγορές και εισαγωγές με ελαχιστοποιημένο κόστος κ.λ.π). Το φαινόμενο των συγχωνεύσεων δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερα, οικονομικά μεγέθη, αλλά μειώνει δραματικά τον αριθμό των ιδιοκτητών του κεφαλαίου. Συνεπώς, ο έλεγχος της αγοράς συγκεντρώνεται στα χέρια όλο και λιγότερων ιδιοκτητών κεφαλαίου (μεγαλομετόχων).

Αν όμως αυτά τα φαινόμενα συνδυαστούν με κάποια άσχετα θέματα, εκ πρώτης όψεως, τότε ενισχύεται ιδιαίτερα ο προβληματισμός του «νεοσοβιετισμού».

Ας θυμηθούμε λίγο την διαφημιστική καμπάνια του 2008, κατά του βοδινού κρέατος με πρόσχημα τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις αυξημένες ποσότητες μεθανίου που παράγουν τα βοοειδή όταν αερίζουν. Θα πρέπει να γνωρίζει ο αναγνώστης ότι είναι δυνατή η μαζική παραγωγή υποκατάστατων κρέατος, μόνο που οι εταιρείες που ασχολούνται με αυτό δεν είναι πάνω από τρεις, το πολύ, παγκόσμια. Το ίδιο ισχύει και για τα μεταλλαγμένα. Αν η γονιδιακή παρέμβαση σε φυτικά τρόφιμα αποδειχτεί ακίνδυνη για την υγεία και έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή των καλλιεργειών από τα φυτοφάρμακα, ίσως γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής, εφόσον στην αγορά αντιμετωπίζουν οξυμένα προβλήματα, τόσο η συμβατική γεωργία, όσο και η βιολογική. Εδώ, δε θα πρέπει να παραλείψουμε ότι τα μεταλλαγμένα εκτός της διατροφής μπορεί να προβληθούν κάποια στιγμή και ως λύση για την παραγωγή βιοκαύσιμου, πολύ περισσότερο αν η αντικαπνιστική εκστρατεία αποδώσει, με αποτέλεσμα να απαξιωθούν οι καπνοκαλλιέργειες, που έτσι κι αλλιώς δεν συμβάλλουν στην διατροφή μας και να αναδιαρθρωθούν σε καλλιέργειες για βιοκαύσιμο. Σε αυτό το ενδεχόμενο, θα είναι αδιάφορο αν η παρέμβαση στο φυτό γίνεται ακόμη και με ζωικό DNA, το μοναδικό κριτήριο θα είναι η αποδοτικότητα του φυτού σε βιοκαύσιμο. Ως γνωστό, όμως, στις  πάσης φύσεως μεταλλαγμένες καλλιέργειες  ο παραγωγός θα πρέπει να προμηθεύεται κάθε φορά το σπόρο ο οποίος θα παρέχεται στην αγορά από αυτές τις πολυεθνικές. Τότε, όμως, εκτός από την ενέργεια, την παγκόσμια διατροφή θα την ελέγχουν οι μεγαλομέτοχοι μίας; δύο; τρεις το πολύ  εταιρειών. Ουσιαστικά, πρόκειται για το φαινόμενο ενός νεοφιλελεύθερου, αυτή τη φορά, κολχόζ που προϋποθέτει εξαθλιωμένους παραγωγούς, εφόσον η «δημοκρατία» μας θα απαιτεί «συναινετικές» διαδικασίες εξάρτησης. Ανάλογα, ισχύει το ίδιο και για την παραγωγή εμβολίων για τις ιώσεις. Ένα από αυτά που ακούστηκαν από τα ΜΜΕ για το παγκόσμιο, οικονομικό σκάνδαλο με το εμβόλιο για τον ιό Η1Ν1, ήταν ότι μόνο τρεις εταιρείες μπορούσαν να κατασκευάσουν το περιβόητο εμβόλιο.

Αν λοιπόν στην πρώην Σοβιετική Ένωση υπήρχε το μονοπώλιο του κράτους, σήμερα διανύουμε την εποχή της μετεξέλιξης των καρτέλ, που σημειωτέο, δεν ταυτίζονται με κυβερνήσεις, απλά τις ελέγχουν, και είναι πολύ χειρότερο. Η ουσιαστική διαφορά έγκειται στον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η συγκέντρωση. Στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες το κυρίαρχο εργαλείο ήταν ένα κανονιστικό πλαίσιο που αντλούσε υπόσταση από το ένδοξο παρελθόν των επαναστάσεων, διανθισμένο με μεγάλη δόση σπουδαίων θεωριών, που θα οδηγούσαν σε ουτοπικές, αταξικές, δηλαδή, ευτυχισμένες κοινωνίες. Στη σημερινή πεζή πραγματικότητα το κυρίαρχο εργαλείο είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η εξάρτηση από τον δανεισμό.

Όμως, η συγκέντρωση οικονομικής δύναμης  απαιτεί ως λειτουργικό συμπλήρωμα τη συγκέντρωση της πολιτικής δύναμης. Αυτή τη θέση έρχεται να υποστηρίξει η εμπειρική μελέτη του  Robert Barro (1997) η οποία αφορά εκατό χώρες την περίοδο 1960-1990 και επιβεβαιώνει την αρνητική σχέση της δημοκρατίας (ρηχή δημοκρατία) με την καπιταλιστική ανάπτυξη. Με απλά λόγια δηλαδή, και προεκτείνοντας λίγο τα συμπεράσματα του καθηγητή του Harvard, εξηγούνται από αυτή την μελέτη η ανελευθερία των ολοκληρωτικών καθεστώτων στις πρώην κομμουνιστικές χώρες (κράτος καπιταλιστής), οι δικτατορίες του «σοκ και δέος» στη Λατινική Αμερική και οι πολιτικές καταστολής σε χώρες με κοινοβουλευτικό πολίτευμα, που επιχειρούν την εφαρμογή του νεοφιλελευθερισμού, όπως καληώρα και στη χώρα μας.

Comments
3 Σχόλια to “ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΕΟΣΟΒΙΕΤΙΣΜΟΣ”
  1. ΚΑΛΗ Η ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ ΦΙΛΕ ΗΛΙΑ, ΟΜΩς Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ. ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ, ΑΛΛΟ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ..

    • Ο/Η Τακης λέει:

      Αγαπητε, νεο-φιλελευθερισμός και αστυνομικό κρατος πάνε μαζι, χερακι-χερακι, σαν ερωτευμενο ζευγαράκι (για να κανω και στιχάκι) !

      Το «Οργουελικό» μέλλον πλησιάζει, σιγα σιγα, ολισθαίνοντας την ανθρωπότητα σε μια παγκοσμια χούντα.(βλ. «1984» Τζ. Όργουελ) και η μέθοδος του Μιθριδατισμού είναι αλάνθαστη!

  2. Ο/Η Giannis λέει:

    Ta exeis entelws xamena

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: